O adopcji okiem pracowników


 

Adopcja psa to wielka przygoda, którą warto przeżyć!

Jeśli nigdy wcześniej nie opiekowaliście się psem to żadna przeszkoda! Weźcie pod uwagę swój stan zdrowia, warunki życia i najbliższe plany na przyszłość, ilość czasu, jaką możecie codziennie poświęcić psu, możliwości zapewnienia mu opieki w czasie wakacji i finansowe ponieważ karma i opieka weterynaryjna bywają drogie. Potem skontaktujcie się z najbliższym schroniskiem. Posłuchajcie uwag pracowników schroniska, zapoznajcie się z historią psa i wspólnie wybierzcie odpowiedniego kierując się jego temperamentem i potrzebami bardziej niż wyglądem. Obserwujcie się, wzajemnie poznawajcie i cieszcie swoim towarzystwem.

Odpowiedni wybór psa to klucz do udanej adopcji. Dlatego warto szczerze opowiedzieć osobie prowadzącej adopcje o wszystkim, co pomoże w dobraniu psa. Ważny jest tryb życia, sposób spędzania wolnego czasu, ilość i wiek członków rodziny, posiadanie innych zwierząt, dotychczasowe doświadczenie w opiece nad psami a także miejsce zamieszkania.

Każdy z nas ma w głowie obraz tego jedynego wymarzonego przyjaciela rodziny, o tym też warto mówić. Łatwiej jest nam prowadzić adopcję wiedząc, jaki duży ma być pies, jakiej płci, czy ma mieć krótki włos, czy ma być puchaty i wymagający specjalnej pielęgnacji, czy może być psem wymagającym specjalnej karmy lub w trakcie leczenia. Jeszcze ważniejsze jest, w jakim wieku i na jakim etapie rozwoju szukacie psa, czy szczeniaka, z którym chcecie pracować od początku, wymagającego podrostka, psa o ustabilizowanym charakterze czy seniorka, który większość dnia prześpi. Zastanówcie się, czy zapewnicie żywiołowemu psu odpowiednią ilość aktywności i zabawy podczas wspólnych spacerów bez względu na pogodę, czy raczej szukacie spokojniejszego, mniej wymagającego członka rodziny. Jedno jest pewne, jeśli swoje plany rozpoczęcia aktywności wiążecie z posiadaniem psa, planujecie wreszcie zacząć biegać i obiecujecie sobie wybierać aktywności zamiast przytulnego fotela, to niestety możecie się rozczarować – pies nie zmieni Waszego charakteru, upodobań i przyzwyczajeń.

Przygotowanie psa do adopcji rozpoczyna się od pierwszego dnia jego pobytu w schronisku.

Trafiają tu psy z bardzo różnych miejsc, takie, które żyły na łańcuchu i jakimś cudem udało się im uwolnić i uciec a właścicielowi nie zależało na powrocie psa, takie, które były na swój sposób szczęśliwe pozostawiane często bez opieki i biegając luzem po wsi ale ich bezpieczeństwo było zagrożone więc zostały zabrane do schroniska a właściciel nigdy nie zadał sobie trudu żeby psa odszukać i odebrać ze schroniska, psy stare i schorowane, których nikt nie chce odnaleźć  oraz te, które zostały oddane pod opiekę schroniska z powodu zachowań, z którymi nie radzili sobie opiekunowie lub z powodu zmiany warunków życiowych dotychczasowych właścicieli, w których nie było już miejsca na psa a często także psy, które trafiły do nas po śmierci właściciela gdyż nikomu z rodziny nie zależało na tyle na psie żeby się nim zaopiekować lub szukać mu nowego domu.

Każdego dnia mamy w schronisku także do czynienia z psami, którym zdarzy się wymknąć z domu lub pobiec przed siebie na spacerze lecz te zazwyczaj bardzo szybko wracają do domów odbierane przez właścicieli.
W schronisku psy są bacznie obserwowane pod kątem zachowań, opiekunowie wymieniają się spostrzeżeniami i zgłaszają swoje uwagi lekarzowi weterynarii i behawioryście po to żeby zrozumieć podłoże zachowania psa. Przyczyną niektórych zachowań, w tym lękowych lub agresywnych może być stan zdrowia dlatego w takich sytuacjach zaczynamy od diagnostyki.
Kolejne etapy pracy służą pomocy psu w zaadoptowaniu się do warunków schroniska oraz jego przygotowaniu do przyszłej adopcji. Niewątpliwie najtrudniej warunki schroniskowe znoszą psy, które wcześniej miały dobry kontakt z człowiekiem, mieszkały w domu oraz psy po stracie opiekuna, który był dla nich całym światem. Stres i frustracja związana z zamknięciem w schroniskowym kojcu wpływają na zachowanie psa, niektóre odmawiają jedzenia, zamykają się w sobie, przesypiają całe dnie i nie nawiązują kontaktu z nowymi opiekunami, inne wręcz przeciwnie są w ciągłym stanie czuwania i nie potrafią odpocząć, starają zwrócić na siebie uwagę i jak najdłużej mieć człowieka tylko dla siebie cierpiąc za każdym razem gdy zostają same. Są psy, które wciskają się w kąt i starają zniknąć przerażone nową sytuacją oraz takie, które reagują agresją na każdą próbę kontaktu. Każdy odczuwa inaczej, wszystkie potrzebują czasu i indywidualnego podejścia.
Zarówno bagaż wcześniejszych dobrych i złych doświadczeń jak i sposób opieki nad psem w schronisku wpływają na to, jak szybko uda się przygotować psa do adopcji i na jego ewentualne przyszłe problemy po adopcji.
Praktyczne zajęcia z psami zaczynamy od wyprowadzania psa na spacer przez schroniskowych opiekunów, wymianę obserwacji oraz ustalenia sposobu pracy z psem i kolejnych kroków. Często z danym psem pracuje konkretna osoba, która stopniowo wprowadza go w świat zewnętrzny i poznaje z nowymi ludźmi i sytuacjami. Stopniowo do pracy z psem włączani są także wolontariusze.
Na tym etapie spotykamy się z problemami psów, które wcześniej nigdy nie przebywały w pomieszczeniach i trzeba je tego nauczyć, z obroną zasobów, z lękami związanymi z izolacją, z agresją do nieznanych ludzi i do zwierząt.
Obserwacja zachowań i potrzeb konkretnego psa i praca z nim daje nam wiedzę, którą przekazujemy osobom zainteresowanym adopcją konkretnego psa. Często te informacje utwierdzają opiekunów, że dokonują dobrego wyboru, czasem zniechęcają i wspólnie zastanawiamy się nad wyborem innego psa, takiego, który lepiej poradzi sobie w opisanych warunkach i łatwiej dostosuje do życia rodziny, nad którego opieką nowi opiekunowie sobie poradzą. Naszym wspólnym sukcesem jest udana adopcja, czyli taka, z której pies nie zostanie oddany z powrotem do schroniska. Jest mnóstwo psów, które nie mają problemów w kontakcie z ludźmi i adaptacją w nowych warunkach, z niektórymi potrzebna jest praca.
Zachowania psów, które można ogólnie określić „problemowymi” i które mogą zaważyć na adopcji są najczęściej: lękliwość i brak chęci nawiązywania kontaktu z człowiekiem, różnego typu zachowania agresywne w stosunku do ludzi i zwierząt, nadpobudliwość i nie radzenie sobie z emocjami, pilnowanie zasobów, ogólnie nazwane problemy separacyjne a także zachowania łowcze (najczęściej kopanie dziur, polowanie na krety, atakowanie innych zwierząt) i skłonność do ucieczek.
Na podstawie stopniowego poznawania każdego psa i jego obserwowania podczas całego jego pobytu w schronisku, osoby prowadzące adopcje ustalają, w jakich przyszłych warunkach psu będzie najłatwiej się odnaleźć, na co będą musieli zwracać uwagę opiekunowie i co trzeba jeszcze będzie przepracować w nowym domu.
Osoby zgłaszające chęć adopcji psa ze schroniska to ludzie z z bardzo różnym przygotowaniem i oczekiwaniami wobec psa.
Często adoptujący, którzy nigdy wcześniej nie opiekowali się samodzielnie psem, nie mają żadnego doświadczenia i się do tego przyznają zadając dużo pytań, oczekując także wsparcia po adopcji i jest to bardzo mile widziane i coraz więcej schronisk takie wsparcie oferuje.
Zdarza się, że rodzina chcąca adoptować, szuka psa „dla dzieci” nie zdając sobie zupełnie sprawy z ciężaru opieki, których na nich spadnie i odpowiedzialności, którą mają na siebie wziąć – w takim przypadku staramy się wytłumaczyć obowiązki osób dorosłych związane z opieką nad psem i nie wydajemy do adopcji psa, który ma zostać dziecięcą zabawką i może szybko się znudzić. Czasem zgłaszają się do nas osoby „wszystkowiedzące”, którym nie potrzebna jest pomoc, upierający się często przy wyborze konkretnego psa ponieważ z każdym sobie poradzą, nie zwracający uwagi na nasze sugestie – z naszego doświadczenia wynika, że jest to duży procent ludzi, którzy niestety szybko psa z adopcji nie radząc sobie z jego problemami.
Gdy psa w schronisku szukają miłośnicy konkretnej rasy, zdarza się, że nie biorą pod uwagę potrzeby psa lub kierują się tylko wcześniejszymi doświadczeniami w opiece nad psem tej rasy, wówczas wspólne spacery zapoznawcze, umożliwienie spędzenia czasu z psem na wybiegu i bliższe zapoznanie często pokazuje różnice między psami tej samej rasy, pomaga w zrozumieniu nowego psa lub zapobiega nieudanej adopcji.
Zdecydowanie lepiej ostrożnie podejść do tematu adopcji, dać sobie odpowiednio dużo czasu na przemyślenie tej decyzji, sprawdzić informacje o psie niż szukać po omacku i kierować się wyłącznie zdjęciem psa i podejmować decyzje na odległość.
Każdy pies w schronisku ma wielki potencjał, jednak oczekiwanie, że traficie na psa który będzie wychowany, nauczony podstawowych komend i nie będzie sprawiał żadnych problemów może rozczarować.
Na szczęście coraz więcej jest osób, które bardzo wnikliwie przygotowują się do adopcji psa, czytają, korzystają z naszej pomocy przy wyborze psa, pozostają z nami w kontakcie po adopcji i kontynuują pracę z psem rozpoczętą w schronisku lub zaleconą przez schroniskowego behawiorystę
Jako pracownicy schronisk nie ukrywamy, że szukając nowego domu dla psa liczymy na współpracę, wysłuchanie i wzięcie pod uwagę naszych wskazówek, kierowanie się nimi podczas spaceru zapoznawczego i skupieniu na poznaniu potrzeb wybranego psa.
Zauważyliśmy, że mimo niewielkiej ilości psów, które wracają z adopcji do schroniska, częściej oddawane są psy, które w naszej ocenie nie miały większych problemów z adaptacją w nowych miejscach niż te, które świadomie zostały adoptowane z konkretnymi problemami i wymagały dalszej pracy. Zdarzają się oczywiście także problemy, których nie potrafimy przewidzieć, psy w nowym domu się zmieniają, czasem z powodu stresu związanego z kolejną zmianą miejsca, czasem z powodu warunków, które je przerastają ale zmiana zachowania psa w nowym domu to jednak najczęściej lepszy kontakt z człowiekiem, uspokojenie, chęć zabawy. Z relacji z nowych domów wiemy, że nasze psiaki stają się często bardzo szybko domowymi pieszczochami i ulubieńcami rodziny, które najchętniej nie schodziły by z kanapy.
Ideałów nie ma ani wśród ludzi ani wśród zwierząt, każde zwierzę wymaga indywidualnego traktowania, każde ma szereg potrzeb, których realizacja będzie wpływać na codzienne zachowanie psa.
Najczęściej zgłaszanymi problemami po adopcji są ogólnie mówiąc lęki związane z samodzielnym pozostawaniem, pilnowanie zasobów, problem z adaptacją psa w mieście, zachowania grożące w stosunku do dzieci i ucieczki. Zawsze staramy się utrzymywać kontakt i służyć pomocą, najczęściej skutkuje to wygaszaniem problemów, ale zdarza się, że nowy opiekun nie pracuje wg naszych wskazówek a problem się nasila lub szybko poddaje się nie zostawiając psu czasu na zmianę. Bywają także sytuacje, gdy sami doradzamy oddanie psa widząc, że nie ma szansy na zmianę lub istnieje zagrożenie pogryzienia domowników zwłaszcza dzieci.
Psy w schronisku cierpią z powodu deficytu uwagi i obecności człowieka, po adopcji mogą uzależniać się od tej obecności i nie radzić sobie samodzielnie w nowych warunkach. Bardzo często adaptacja psa przebiega szybko a zachowania wygasają, gdy pies zaczyna czuć się bezpiecznie ale ważna jest praca z psem od początku jego pobytu w nowym domu a w przypadku problemów kontakt ze schroniskiem i behawiorystą.
Pies w nowym domu potrzebuje spokoju i czasu na aklimatyzację. Nie uda się to, gdy już kilka dni po adopcji zaczniemy zapraszać gości, zabierać psa w odwiedziny do znajomych, nie pozostawiając mu czasu i przestrzeni potrzebnej do adaptacji w nowym miejscu. Musimy także sprawić, by psiak czuł się z nami bezpiecznie i zdobyć jego zaufanie, tu przeszkodą będzie na pewno przeszkadzanie psu w odpoczynku, w jedzeniu, zabieranie jedzenia z miski, natarczywe przytulanie psa, zabieranie zabawek czy pozostawianie psa bez opieki w towarzystwie dzieci.
Na problemowe zachowanie psa w nowym domu będzie wpływać zbyt mała ilość spacerów i aktywności, ograniczenie do rzucania piłki, brak spacerów w nowe miejsca, brak możliwości biegania czasem brak kontaktu z innymi psami – wówczas pies może samodzielnie próbować urozmaicić sobie czas np. gryząc buty lub meble. Z kolei puszczanie psa ze smyczy krótko po adopcji, lub zostawianie na całe dnie samego w ogrodzie może sprzyjać ucieczkom. Ważne jest także, by nie stawiać psu oczekiwań, któremu nie jest w stanie sprostać – egzekwować możemy tylko to, czego już psa nauczyliśmy.
W tej chwili dostępnych jest mnóstwo opracowań dotyczących opieki nad psem i adopcji oraz nauki psa metodami pozytywnymi, w których wzmacniamy jego zaufanie i nie krzywdzimy, warto do nich zajrzeć przed decyzją o adopcji psa ze schroniska.